Diário de Notícias, segunda edição, de 23 de Agosto de 1944 (arquivo Fernando Correia de Oliveira)
sexta-feira, 23 de agosto de 2019
Meditações - O vento é un reloxe afusquinado
O vento é un reloxe afusquinado.
Pola ventana aberta vem o mare.
E o sopro da notiña na parede enguedéllase.
A lembranza renace co recendo do sal.
E xa non é o xilgaro. Nin tan siquera o corvo.
Nin os musgos que agroman polos bosques.
E todo o ceo é somente unha nube.
Qué será do azahar do limoeiro que é frol de todo o ano?
Miguel González Garcés
Pola ventana aberta vem o mare.
E o sopro da notiña na parede enguedéllase.
A lembranza renace co recendo do sal.
E xa non é o xilgaro. Nin tan siquera o corvo.
Nin os musgos que agroman polos bosques.
E todo o ceo é somente unha nube.
Qué será do azahar do limoeiro que é frol de todo o ano?
Miguel González Garcés
quinta-feira, 22 de agosto de 2019
Os relógios Corum no Relógios & Canetas online
Meditações - o relógio da torre, que a noite desenterra
E d’o reloxe baixa
un caviloso beixo
(o reloxe d’a torre
que a noite desenterra)
unxindo
dondo
pedras
entrebadas
tristes
podres
Manuel Antonio Pérez Sánchez
un caviloso beixo
(o reloxe d’a torre
que a noite desenterra)
unxindo
dondo
pedras
entrebadas
tristes
podres
Manuel Antonio Pérez Sánchez
quarta-feira, 21 de agosto de 2019
Os relógios Cartier no Relógios & Canetas online
Meditações - relógio morto
Heiche de pór de par
dun morto reloxe que teño
Non sei qué hora ficou a marcar
dendes non sei canto fai que pendura
Eisí te quero Eu
Inconsciente de Ti
máis que canto me diga isa pura
momentaneidade
O por qué non o sei
Meu amor inconsciente
E que tampouco conezo de Ti
meu inconsciente amor
máis que isto que che epetirei:
Heiche de pór de par
dun reloxe detido que teño
sin sabé-la hora
que ficou a marcar.
Manuel Antonio Pérez Sánchez
dun morto reloxe que teño
Non sei qué hora ficou a marcar
dendes non sei canto fai que pendura
Eisí te quero Eu
Inconsciente de Ti
máis que canto me diga isa pura
momentaneidade
O por qué non o sei
Meu amor inconsciente
E que tampouco conezo de Ti
meu inconsciente amor
máis que isto que che epetirei:
Heiche de pór de par
dun reloxe detido que teño
sin sabé-la hora
que ficou a marcar.
Manuel Antonio Pérez Sánchez
terça-feira, 20 de agosto de 2019
Fábrica de Relógios de Carlos (Karl) Coppel, Madrid, 1912
Sobre o alemão Carlos ou Karl Coppel Dessauer, ver também aqui (arquivo Fernando Correia de Oliveira)
Os relógios Blancpain no Relógios & Canetas online
Conjuntura - a Suíça vende cada vez menos relógios
Pelo décimo mês consecutivo, a Suíça viu em Julho o volume de relógios exportados diminuir - só nesse mês foram menos 390 mil peças vendidas ao estrangeiro.
Em Julho, e em valor, houve um progresso de 4,3 por cento face a período homólogo de 2018. A razão dessa subida prende-se com o aumento em 11,5 por cento no valor de relógios ém metais preciosos.
Acentua-se assim, rapidamente, a tendência para o desaparecimento do sector da relojoaria baixo de gama e de moda na indústria relojoeira suíça. Os relógios com preço à saída de fábrica superior a 3 mil francos suíços foram único o segmento a subir em Julho. Os com preço inferior a 200 francos quebraram 26,9 por cento em termos de unidades.
Hong Kong, o principal mercado de destino das exportações relojoeiras suíças, quebrou 1,3 por cento em valor em Julho, para um acumulado de menos 5,8 por cento no ano. Dada a situação política e social no território, as perspectivas são sombrias.
O Reino Unido, quinto mercado de destino, tem um acumulado positivo - +21,8%, mas a perspectiva de um Brexit sem acordo já começa a fazer-se sentir - 0,4% em Julho face ao mesmo mês de 2018.
Quanto a Portugal, continua também a tendência sentida desde há mais de meio ano - quebra acentuada de 16 por cento em Julho, menos -5,0% no valor acumulado desde Janeiro.
Meditações - technology is changing our relationship with time again
[...] Still, standardization was a slow process—and one that faced some resistance. Railways in the US and Canada coordinated clocks in November 1883. But the city of Detroit, for example, clung to sun time. In 1900, the Detroit City Council ordered that clocks be adjusted 28 minutes to abide by Central Standard Time. Citizens refused, however, and the decision was rescinded.
In fact, uniformity wasn’t established in the US until 1918, when the Standard Time Act passed. Today, there are 37 different local times in use around the world.
Now, technology is changing our relationship with time again. In Britain, schools are removing analog clocks from exam room walls, replacing the traditional round-faced tools with digital timepieces, which are easier for postmodern students to read. Malcolm Trobe, deputy general secretary at the Association of School and College Leaders, told The Telegraph in April, ”You don’t want them to put their hand up to ask how much time is left.”
Ephrat Livni
In fact, uniformity wasn’t established in the US until 1918, when the Standard Time Act passed. Today, there are 37 different local times in use around the world.
Now, technology is changing our relationship with time again. In Britain, schools are removing analog clocks from exam room walls, replacing the traditional round-faced tools with digital timepieces, which are easier for postmodern students to read. Malcolm Trobe, deputy general secretary at the Association of School and College Leaders, told The Telegraph in April, ”You don’t want them to put their hand up to ask how much time is left.”
Ephrat Livni
segunda-feira, 19 de agosto de 2019
As jóias Cartier no Relógios & Canetas online
Meditações - Agosto é sempre tão cedo
Sei-te sem precisar de olhar os teus olhos.
E tu estás próximo. Tanto
que nem distingues a minha sombra
da minha luz…
Sentámo-nos tranquilamente
no rebordo do mundo.
É sempre tão cedo em agosto!
Temos um bordado nas mãos.
Azul.
E nenhum fio solto nas paisagens
que deixámos para trás.
Vindo do lado das montanhas
um sopro de vento vagaroso
derrui a nossos pés a primeira folha,
a última maçã.
Também caíremos.
E nada dentro de nós estremece
diante desta imagem tensa.
A tarde vai descendo levemente
em direção ao mar.
A esta hora
tudo se parece já com uma despedida.
E sorrimos ainda,
[agosto é sempre tão cedo].
Se déssemos um passo atrás
não nos reconheceriam
os espelhos da casa.
Lídia Borges
E tu estás próximo. Tanto
que nem distingues a minha sombra
da minha luz…
Sentámo-nos tranquilamente
no rebordo do mundo.
É sempre tão cedo em agosto!
Temos um bordado nas mãos.
Azul.
E nenhum fio solto nas paisagens
que deixámos para trás.
Vindo do lado das montanhas
um sopro de vento vagaroso
derrui a nossos pés a primeira folha,
a última maçã.
Também caíremos.
E nada dentro de nós estremece
diante desta imagem tensa.
A tarde vai descendo levemente
em direção ao mar.
A esta hora
tudo se parece já com uma despedida.
E sorrimos ainda,
[agosto é sempre tão cedo].
Se déssemos um passo atrás
não nos reconheceriam
os espelhos da casa.
Lídia Borges
domingo, 18 de agosto de 2019
As canetas Montblanc no Relógios & Canetas online
Meditações - o sol de Agosto desce calmo
Longínqua, uma guitarra perpetua o verão
na larga casa da saudade.
Abro as janelas do mar
e no clamor das ondas
o sol de agosto desce calmo
sobre os barcos.
Sou jovem em qualquer lado
onde há o brilho indomável
dos anos, antes destes,
e de outros, longe de ti.
Chegam pescadores do lado
dos búzios e dos limos
com os pés calçados de sargaço
e a tarde é um farol nas nossas mãos.
Cada palavra que dizes
é um rio junto à fonte,
uma claridade a abrir,
a subir a pique sobre o mundo.
Ouso pedir-te
que te escondas comigo
nesta ilusão de juventude
plasmada na minha varanda
aberta sobre o mar;
que não apresses a voz;
que me deixes cerzida num abraço,
e que a tarde caia sobre nós
fulgente de ouro e luz
alheia ao peso do cansaço.
Maria Isabel Fidalgo
na larga casa da saudade.
Abro as janelas do mar
e no clamor das ondas
o sol de agosto desce calmo
sobre os barcos.
Sou jovem em qualquer lado
onde há o brilho indomável
dos anos, antes destes,
e de outros, longe de ti.
Chegam pescadores do lado
dos búzios e dos limos
com os pés calçados de sargaço
e a tarde é um farol nas nossas mãos.
Cada palavra que dizes
é um rio junto à fonte,
uma claridade a abrir,
a subir a pique sobre o mundo.
Ouso pedir-te
que te escondas comigo
nesta ilusão de juventude
plasmada na minha varanda
aberta sobre o mar;
que não apresses a voz;
que me deixes cerzida num abraço,
e que a tarde caia sobre nós
fulgente de ouro e luz
alheia ao peso do cansaço.
Maria Isabel Fidalgo
sábado, 17 de agosto de 2019
As canetas David Oscarson no Relógios & Canetas online
Meditações - the cruel role that clocks have today
Sundials, hourglasses, and water clocks already existed in the ancient world, in the Mediterranean region and China—but they did not play the cruel role that clocks have today in the organization of our lives.
Carlo Rovelli
Carlo Rovelli
sexta-feira, 16 de agosto de 2019
Os relógios Qlocktwo no Relógios & Canetas online
a torre do relógio, Figueira da Foz
Almanaque Bertrand, 1963 - a torre do relógio, Figueira da Foz. Ver também aqui, (arquivo Fernando Correia de Oliveira)
Janela para o passado - há 120 anos - a peste bubónica no Porto e Guerra Junqueiro
Há exactamente 120 anos, era oficialmente declarada uma epidemia de peste bubónica no Porto. Guerra Junqueiro escreve por essa altura, e aproveitando o tema, um artigo anti-monáqrquico e pró-republicano - O Regímen.
Meditações - tarde de Agosto
[...] Tarde de Agosto. Ao
longe, fechando o horizonte que a eira dominava,
as arestas dos montes quebravam-se numa sombra
igual, e embaciavam ainda o poente as suaves,
brandas pulverizações doiradas da última luz do
Sol. Riscos vermelhos de nuvens, como grandes
vergas de ferro levadas ao rubro, destacavam
imóveis num fundo verde-mar, esvaecido e meigo,
raiado de listrões de uma coloração leve de laranja.
Pequenos algodões transparentes, com alvuras de
neve, cortavam aqui e além, alegremente, a
monotonia profunda do azul. Num deslado, sob os
castanheiros próximos, surgiam os telhados da
aldeia, a torre branca da igreja, as paredes caiadas
da escola.
Trindade Coelho, Os Meus Amores
Trindade Coelho, Os Meus Amores
quinta-feira, 15 de agosto de 2019
Os relógios Seiko no Relógios & Canetas online
Este MeisterSinger Edição Limitada Fado pode ser seu - Passatempo Anuário Relógios & Canetas
Habilite-se a este MeisterSinger automático, edição limitada Fado. Basta comprar a edição 2019 do Anuário Relógios & Canetas para poder participar no passatempo.
Meditações - viajar no tempo através de buracos negros
Christopher Nolan’s 2014 blockbuster movie takes time dilation to a new level and adds some weird science of its own—and Matthew McConaughey. When our hero Coop (McConaughey) blasts off for the stars, he leaves behind his 10-year-old daughter, Murph (Mackenzie Foy). “Time will change for me,” he explains. “It’ll run more slowly. When I get back we’ll compare.” She is a budding scientist herself. “You say science is about admitting what we don’t know,” she remarks wisely. By the time Cooper returns from his near-light-speed and black-hole travels, having aged hardly at all, Murph will have grown up to be Jessica Chastain, and then, at the end of the film, an even older Ellen Burstyn.
Interstellar deploys its own kinds of mumbo-jumbo—some ghosts from a hypothetical fifth dimension, for example—but it’s full to the brim with real science. They’ve got cryo-beds for deep sleep (speculative, but maybe possible); they’ve got counter-orbital slingshots for fancy gravitational dynamics; and, best of all, they’ve found what seems to be one end of a wormhole, which is a disturbance of spacetime.
Are wormholes real? Yes and no. The great theorist John Archibald Wheeler, who also named black holes, invented the word to describe a possible shortcut through the warped fabric of spacetime—a “handle of multiply connected space” that can be visualized as a tube or a tunnel. Later theorists, like Kip Thorne of Caltech, who won the Nobel Prize in physics this year, have speculated that a “traversable” wormhole could be used as a sort of time machine: If one end (“mouth”) of a wormhole could be accelerated by hypothetical “advanced beings” to near light speed, a hypothetical spaceship entering that mouth and exiting the other could be hurled backward to the past.
Thorne himself signed on to the movie as a producer and scientific advisor and worked hard to make everything theoretically plausible—up to a point. After all: How do you illustrate an event horizon? The script featured factual descriptions that likely challenged the special-effects team:
Just as the wormhole was a spherical hole, THESE SPHERES ARE HOLES WITHIN HOLES … we are dropping through A FOUR-DIMENSIONAL RABBIT HOLE – LIGHT/DARK/LIGHT/DARK/LIGHT/DARK with BLINDING RAPIDITY
… Cooper PLUNGES INTO THE WORLD SPHERE … As he falls his SINGLE WORLD LINE stretches behind him – the INFINITE FUTURES OF HIS WORLD LINE splitting ahead to all the different possibilities in spacetime.
Already sucked in by plausible physics, we may be too distracted to notice when the science gives way to plain old magic. To make the plot work out, for example, Coop needs to get a message back from the future to young Murph. He accomplishes this by reaching across time and flicking the second hand of an old wristwatch with the help of some hypothetical, invisible, presumably benign beings who live in the fifth dimension. Science!
James Gleick in Quartz, sobre Interstellar
Interstellar deploys its own kinds of mumbo-jumbo—some ghosts from a hypothetical fifth dimension, for example—but it’s full to the brim with real science. They’ve got cryo-beds for deep sleep (speculative, but maybe possible); they’ve got counter-orbital slingshots for fancy gravitational dynamics; and, best of all, they’ve found what seems to be one end of a wormhole, which is a disturbance of spacetime.
Are wormholes real? Yes and no. The great theorist John Archibald Wheeler, who also named black holes, invented the word to describe a possible shortcut through the warped fabric of spacetime—a “handle of multiply connected space” that can be visualized as a tube or a tunnel. Later theorists, like Kip Thorne of Caltech, who won the Nobel Prize in physics this year, have speculated that a “traversable” wormhole could be used as a sort of time machine: If one end (“mouth”) of a wormhole could be accelerated by hypothetical “advanced beings” to near light speed, a hypothetical spaceship entering that mouth and exiting the other could be hurled backward to the past.
Thorne himself signed on to the movie as a producer and scientific advisor and worked hard to make everything theoretically plausible—up to a point. After all: How do you illustrate an event horizon? The script featured factual descriptions that likely challenged the special-effects team:
Just as the wormhole was a spherical hole, THESE SPHERES ARE HOLES WITHIN HOLES … we are dropping through A FOUR-DIMENSIONAL RABBIT HOLE – LIGHT/DARK/LIGHT/DARK/LIGHT/DARK with BLINDING RAPIDITY
… Cooper PLUNGES INTO THE WORLD SPHERE … As he falls his SINGLE WORLD LINE stretches behind him – the INFINITE FUTURES OF HIS WORLD LINE splitting ahead to all the different possibilities in spacetime.
Already sucked in by plausible physics, we may be too distracted to notice when the science gives way to plain old magic. To make the plot work out, for example, Coop needs to get a message back from the future to young Murph. He accomplishes this by reaching across time and flicking the second hand of an old wristwatch with the help of some hypothetical, invisible, presumably benign beings who live in the fifth dimension. Science!
James Gleick in Quartz, sobre Interstellar
quarta-feira, 14 de agosto de 2019
Os relógios Omega no Relógios & Canetas online
Subscrever:
Mensagens (Atom)

















































